İçimdeki minik KIZ

Gelelim hamilelikte en merak edilen konulardan birine. Yani benim için öyleydi :) Önce sağlıklı bir gebelik olduğunu duymak yetecek sanıyor insan ama sonra varlığına alışmak, benimsemek için hayal kurarken onu bir cinsiyete bürümek istiyor. Kızım ya da oğlum diye sevmek istiyor. İsmini düşünmek ufak ufak eşyalar almak istiyor. 

Çin takvimi bebeğimizin cinsiyeti için erkek diyordu ve ben birçok forumda çin takviminin oldukça yüksek bir oranda tuttuğunu okumuştum. Doğal olarak kendimi erkek bebek fikrine alıştırmaya başladım. Ona bağlı olarak mı bilemiyorum ama erkek bebekli rüyalar da görmeye başlayınca tamam dedim Musti oğlumuz oluyor. Ama Musti en başından beri bence kız diyordu. Anneler hisseder diyorlar bide yok ben hissedemiyordum. Evde emekleyen pembeli bir ufak popo düşünemiyordum. Boş odamızı hayal ettiğimde gözümün önüne direk maviler geliyordu. Hatta benden kaynaklı olarak annem ve kız kardeşim ilk öğrendiklerinde hediye olarak mickeyli erkek çorapları almışlardı. Erkek hissediyordum ama içimde kız olmasına dair umutta besliyor olmalıyım ki hemen işi abartıp erkek battaniyesi alan anneme acele ettiği için kızdım ve iade ettik :) 

Bir yandan cinsiyetle ilgili bütün forumları okurken bir yandan deneyimli arkadaşlarımdan tahminler ve ipuçları alıyordum. Hamile bir arkadaşım hangi kasığımın ağrıdığını sordu ve sol deyince benim sağ ağrıyordu ve oğlum oluyor deyince kafam hafiften karışmaya başladı. Bu konuyla ilgili bilimsel bir açıklama olmamasına rağmen forumlarda da oldukça fazla örneklerine rastladım. Belki tesadüf bilemiyorum. 

Rus takvimi kız diyordu, yüzük testi hamile kalmadan önce erkek derken hamile kaldıktan sonra kız demeye başlamıştı, makas bıçak testine de tutuldum tabi onda da altında makas olan tarafa oturmuşum yani oda kız demekmiş :) Son olarak tuz testi de kız dedi. ( Birisi haberiniz yokken arkanızdan başınıza tuz atıyor ve siz daha sonra ağzınızı ellerseniz kız burnunuzu ellerseniz erkek demek oluoyormuş :) )  Tabi ben allak bullak oldum. Canım ne ekşi ne tatlı istiyordu. Sadece tuzlu. Ama normalde de ekşi ve tatlıyı çok sevmeyen biri olduğum için tuzluyu neye yoracağımı bilemiyordum. Saçlarımında renginin açıldığı ve hafif kızıllık olduğu söyleniyordu ama onun ne anlama geldigi hakkinda da bir bilgim yoktu :) Bunların hepsi eskiden kalma hurafeler olup hepsinin aksininde çıkabildiğine dair hikayeler duymuş olduğum için artık ne erkek ne de kız hissediyordum.

Günler böyle ilerlerken 11+3 de gittiğim ikinci doktorum ( birisi uzak olduğu için iki doktora birden gitmeyi tercih ediyorum ) %80 kız dedi. O haftada cinsiyeti duymayı beklemiyorduk. Yanılma payı %20ydi ama Musti sağolsun yakın çevremize kız diye duyurdu :) Ben yine forumlarda cinsiyet değiştiğiyle ilgili o kadar çok yazı okumuştum ki çok erken olduğunu düşündüğüm için kendimi değişme ihtimaline hazırlamaya çalışıyordum. Diğer doktorumda hiç ipucu vermeyip 16.haftayı beklememi söylediği için 16 ya kadar bekledim. Kendiside bizim ısrarlarımıza dayanamayıp 15.haftada %60 kız dedi. Yani yüzde öteki doktordan düşük olunca yine ikna olmadım :) Çin takvimi de erkek diyor ya değişebilir diye bir sonraki kontrole kadar sabrettim. Bir sonraki kontrolde kendisi "çıkışta pembe bir patik alabilirsiniz" dedikten sonra eşe dosta ilan ettik cinsiyetimizi :) Yani bizde "göstermiyor" diye bir durum söz konusu olmadı ama yanılma ihtimaline karşılık yüzde verildi ve ben kesinlik olana kadar inanmamayı tercih ettim diyelim.

Artık yavaştan minicik kız bebek eşyaları evimizde yerlerini almaya başladı. Abartmadan içime sine sine almak istiyorum yine her şeyi tıpkı çeyizimde yaptığım gibi :) Önerilerinize, indirim duyurularına bol bol ihtiyacım olacak bu süreçte. Şimdi izninizle biz isim kavgası sürecine başlıyoruz. Bir dahaki yazıda da inşallah ona karar vermiş oluruzda nelere katlandığımdan bahsederim :) 

Zaman ayırıp okuduğunuz için teşekkürler :)

Buda Bozcaada'da kızımla ben :)

Sevgiler.

Bebek isbeceren geliyooor 👶🏻🎈

Temmuzda 3.yılımızı bitirecek olmak bir yandan zamanın bu kadar hızla geçtiğine şaşırmama sebep olurken bir yandan ise 30 olmadan anne olmak istediğim için artık ertelemenin bir anlamı olmadığı anlamına geliyordu benim için. Sonuçta kimse size istediğiniz her an anne olabilme garantisini veremiyor. Hele şu zamanda duyduğumuz olumsuz hikayeler çoğunluktayken, evliliğimizin olabilecek en doğru insanla olduğuna bu kadar eminken, ilk günki gibi severken daha fazla ertelememeye karar verdik. Artık bizim evde bebek kokmalıydı. Eve erken gelmek için sebeplerimiz hep çoktu ama yeni bir sebebimiz daha olmalıydı. İşten gelen Musti'yi iki kişi karşılamalıydık.

İsteyerek, dua ederek, planlayarak bebek sahibi olduk. Şükürler olsun bizi çok bekletmedi.Önce beni uyutarak başladı. Normalde gündüz asla uyuyamayan biriyim. Pazar kahvaltısından sonra uyuya kalmışım kendim bile inanamadım. Düzenli olarak erken uyur sabahları erken kalkardım ama akşamları 7'de hayatımın en tatlı uykularına dalmaya başladım. Şüphelensekte o çift çizgiyi görene kadar emin olamıyor insan. Sonra gerekli kan tahlilleri falan derken çıktık yeni bir maceraya. Milyonlarca insan arasından, zamanında aynı şehirde yaşamış olmamıza rağmen denk gelmeyip yıllar sonra tanışıp denk gelmiş olmamıza "mucize" demiştik biz. Ama asıl mucize şimdi başlamıştı. Acaba bizi neler bekliyordu?

Her anne adayı gibi internette okumadığım forum, bilimsel makale, izlemediğim video kalmadı. Araştırmaktan çok zevk alıyordum.Hala daha öyle :) İlk doktor randevumuzda pıt pıt atan minicik kalbini duyduk derinden. Ağlarım falan sanmıştım ama şoktan sanırım tepki veremedim. Nasıl olur insanin aklı gerçekten almıyor. Henüz susam tanesi kadarken kalbi atmaya başlıyor. Allah'ım yoktan var ediyor. Şükürler olsun. 

Annem hamileliklerinde hiç mide bulantısı yaşamamış ve sanırım bu konuda ona çektiğim için çok şanslıyım. Yalnızca ara sıra düşen tansiyonum neredeyse her gün düşüyordu ilk haftalarda. O sıralar tuzlu ayran en yakın arkadaşımdı. Yine ilk iki ay iştahım çok açıldı ve sık aralıklarla ufak öğünler yemeye başladım. Ne zaman 9. Haftaya geldim işte o zaman tiksinmeler başladı :( Tavuğu normalde de pek sevmem ama et ve balık yiyememek hatta isimlerine bile tahammül edememek canımı çok sıkıyordu. Doktorum kendimi zorlalamamam gerektiğini söyledi de biraz rahatladım. Allahtan ceviz, badem ve her türlü meyveyi severek yiyorum. Köy yumurtası ve yeni sağılmış inek sütü almadan olmaz tabi. Kendim mayalayıp bol bol ev yoğurdu tüketiyorum. Süt içmeyi küçüklüğümden beri sevmedim ondan bir lokma boyum var belkide :) Çare olarak cici bebeli süt yiyorum akşamları. Canım deli gibi domates, peynir ve zeytin çekiyor. Yemek olsa bile ekmek arası yiyesim geliyor. Birde hamur işi, makarna tarzı hep tuzlu şeyler :( Umarım bu durum aşırı kilo almama sebep olmaz :( Kilo demişken evdeki basküle göre 46 hastahanedekine göre 47 kilo ile hamile kaldım. İlk trimesterde sanıyorum 1-1,5 kg aldım. Demek iştahım kapanmasaydı daha fena olacaktı. Neyse her şeyde bir hayır var :) 

Alışverişe gelince henüz sadece bebek çoraplarına gidiyor sadece elim. Cinsiyeti kesinleşmeden unisex eşyalar bile cazip gelmiyor. Çin takvimi, bıçak makas, tuz, rus takvimi ve daha nice batıl testi uyguladım tabiki :) Çok eğlenceliydi hepsi ama her biri başka çıkıyor. Haftaya bu belirsizlikten kurtulacağız inşallah o zaman iki reyon arasında kalmadan özgürce alışverişe başlayacağım. Tabi abartmadan :) 

Cinsiyetten sonra da bizi isim konusu çok oyalayacak belli ki. Şimdiden eşim bir erkek bir kız isim favorisine sahip. Benimse içime hiç bir isim tam sinmiyor sanki. Keşke çok önceden kızımız olursa şu oğlumuz olursa bu olsun ismi diye karar verseymişiz diyorum. Son ana kadar karar verememek canımı sıkar çünkü. Ben doğduğumda Betülmüşüm sonra Büşra ismi daha çok hoşlarına gitmişte nüfusa gitmeden değiştirmişler. İnşallah kaderi bana benzemez yavrumun :)

Yarın 14 haftayı bitiriyoruz. Artık hafiften göbeğim belli olduğu için hafta hafta fotoğraf çekimlerine başlayacağım. Haftalık notları zaten en başından beri alıyorum. İkinci trimester en keyifli dönemmiş bakalım. Tiksinmelerim geçerse daha fazla tadını çıkaracağım hamileliğimin. 

Bu arada hamilelerin duası kabul olurmuş "Bu yazıyı okuyan, anne olmak isteyen herkese tez zamanda yaşatsın Allah bu duyguları" diyor zaman ayırdığınız için teşekkür ediyorum. Tabi sizde dualarınızda beni unutmayın. 

Bir sonraki yazıda görüşmek üzere. 

Sevgiler :)